Johan Cruijff

Cruijffie, wat ben je gemeen.

Ik ben 16, 17.
Bij de jaarwisseling leg ik de bal in de nek, dat brengt voetbalgeluk.
In de zomervakantie dagelijks in m'n uppie kappen en draaien in park De Groene Driehoek, met het boek van Wiel Coerver open in het gras.
Een tennisbal hooghouden, telkens opnieuw.

Je rentree bij Ajax in 1981.
Wekelijks ademloos je kunsten volgen.
Het leven is spannend en kan alle kanten op.
Op 21 maart 1982 tegen FC Den Haag thuis in De Meer.
Ik zie de samenvatting om 19 uur bij Studio Sport.
De pass krijg je van Wim Kieft.
Op rechts kom je door met de bal aan de voet.
Keeper en verdedigers met bibberende knieën.
En dan buitenkantje rechts, flap, een krul over Havenaar tegen het net.

Verbijsterd en verrukt.
Want zo mooi en zo simpel, een kind kan de was doen.
Dat kan ik dan toch ook?!
Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht.

Dat liet jij me toen denken Cruijffie, zo gemeen.

---

RIP Johan Cruijff 25 maart 2016

Probleem en feit

"If there is no solution to the problem then don't waste time worrying about it. If there is a solution to the problem then don't waste time worrying about it."
Dalai Lama XIV

Ik ben er dol op.

Dus:

Onoplosbare problemen bestaan niet. Een probleem is er om op te lossen. Kan ik het niet oplossen, dan is er ook geen probleem. Dan is er sprake van een feit. En zit er maar één ding op: accepteren en loslaten.

Dat scheelt een hoop gepieker.
Dat geeft een hoop ruimte.

Ja maar...

Kop dicht. Doe er wat aan of laat los.

Vast en vrij

Bij vlagen droom ik over dat dingen precies moeten passen.

De tijd halen.
De ruimte benutten.
De woorden vinden.
De cijfers snappen.
De vervolgstap doen.
De uitweg vinden.

Moeten.
Moeite.
Modderen.

Steeds die strijd om zekerheid.
Zoals bij vlagen ook overdag.
Vast in de kop.

Dus dan ga je nadenken.
Over waar loslaten en waar beetpakken.

En dan toch ineens weer plotsklaps die vrijheid.
Die onmiddellijke vrije val van vrijheid.
Vrij in de kop.

oneindig
open
enorm

Perfectie

Andre Kuipers en 'zijn' waterballetje

Toen ik even klinisch dood was, zag ik een perfect ronde bal.
In dit bestaan is die bal nog niet gemaakt.
Bij het WK voetbal 2010 zijn ze in de buurt gekomen, met de Jabulani.
Maar ook die heeft nog een afwijking van 1% in diameter.

Ook de natuur lijkt in de buurt te komen.
Een waterdruppel buiten de dampkring is geen druppel meer,
maar een perfect rond balletje volgens André Kuipers.

Dat ik even perfectie heb mogen ervaren!
Perfectie is als alles op z’n plek valt.
Elk onderdeel draagt harmonieus bij aan het geheel.
Je hebt ontzag en geniet.

Nu scheld en vloek ik nog, gooi de kont imperfect tegen de krib.
Machteloos, geïrriteerd, moedeloos.
Randverschijnselen...