Universeel

Je ervaring is niet uniek.
Zovelen hebben geworsteld met leven en dood.
Je vertelt erover op je eigen manier.
Je beleving maakt het echt, van jezelf.
Maar we zitten in hetzelfde schuitje.
Dat scheelt, gedeelde smart is halve smart.
Je bent misschien wel meer ‘wij’ dan ‘ik’.

Bijna-doodervaringen

Vroeger moest ik niks hebben van bijna-doodervaringen.
Zweverig gedoe.
Nee, liever het echte leven.

Nu ben ik razend geïnteresseerd.
(Al moet je er niet te veel achter elkaar over lezen. Dan word je er flauw van.)

Er zitten veel overeenkomsten in de verhalen.
Wat me vooral intrigeert: dat je daden voorbijkomen en je beseft wat het effect ervan is geweest op het gemoed van anderen. Dat je dat effect doorleeft alsof jijzelf die ander bent.
En dat er geen oordeel is over je daden maar alleen inzicht en besef.
De energie om je heen is alomvattend en onuitsprekelijk. Het is de energie van oneindige vrijheid en verbondenheid, van onvoorwaardelijke liefde.

Bijna dood is echter dan echt.
Hoe integreer je dit als je weer terugkeert?

Einlijk

iniens stiet het harte stille
en be’j weg
iniens doodgelokkig

iniens klöpt het harte weer
en be’j terogge
verwonderd en bliede

het leven giet deur
gelok komp en giet
en het ende lonkt

dat gien ende is
einlijk he’j oezölf evönden en verlören
merakels

Klein en groot

Zijn we ons brein?
Zijn we meer dan ons brein?
Hebben we bewustzijn buiten onze hersenpan?
Hoe kan je klinisch dood zijn en toch bewustzijn ervaren?
Zijn we dood als we dood zijn?
Is er leven na de dood?
Zijn leven en dood dan één?
Is het lichaam een tijdelijk huis?

Ik weet het wel ongeveer voor mezelf.
Maar heb geen absolute waarheden.
Inzichten van deskundigen/denkers lopen uiteen.
En mijn zicht verandert nog wel eens.
Past me als een warme jas die verscheidenheid en onzekerheid.
Wat ik wel weet: ik ben te klein om het grote wonderlijke leven te vatten.

---

Zie ook:

• Pim van Lommel, Eindeloos bewustzijn
• Dick Swaab, Wij zijn ons brein